Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

stelios_xatzidakisΤου Στέλιου Χατζηδάκη | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Επισήμως πλέον η απόφαση είναι ότι πάμε σε νέες εκλογές. Νέα διλήμματα με εκβιαστικό συνήθως χαρακτήρα, νέες υποσχέσεις χωρίς ουσιαστικό αντίκρυσμα και νέες παραστάσεις, από κωμικές ως τραγικές, στα διάφορα μέσα από τους υποψήφιους αντιπροσώπους μας. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες παρακολουθώντας από απόσταση αλλά με ενδιαφέρον τις συνέπειες ενός εκλογικού αποτελέσματος που ομολογουμένως εξέπληξε τους περισσότερους είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω την πλήρη ανεπάρκεια του...

πολιτικού μας προσωπικού να ανταποκριθεί στους στόχους που το ίδιο θέτει και κυρίως στις απαιτήσεις της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί.

Τους χωρίζουν τόσα πολλά... Πέρα από τις γνωστές χρόνιες κόντρες και διασπάσεις των αριστερών κομμάτων, βλέπουμε πλέον διασπάσεις και διαστάσεις απόψεων στους φιλελεύθερους, στους φιλοευρωπαϊστές, ακόμα και στους ακροδεξιούς. Και ενώ οι περισσότεροι επικαλούνται την συναίνεση, δεν καταλήγουν πουθενά μιας και είναι όλοι τους ασυμβίβαστοι στις θέσεις και τις αρχές τους και κανένας δεν μπορεί να δεχθεί να κάνει ένα βήμα πίσω...

Βέβαια δεν είναι μόνο η στάση των πολιτικών μας, (ακόμα και στα καλύτερά της πολιτικής ζωής, ελάχιστοι είχαν την τόλμη να εκφέρουν άποψη και προτάσεις ενάντια σε συμφέροντα και κατεστημένα, προς όφελος των πολλών) που καθορίζουν την πορεία της χώρας. Οι συμπεριφορές των πολιτικών καθορίζονται από τις επιλογές του σοφού λαού. Αυτός λοιπόν ο ''κυρίαρχος και σοφός'' λαός έκανε την επανάσταση του ψηφίζοντας –με κάποιες εξαιρέσεις- πέρα για πέρα συστημικά, έστω και αν δεν το ήξερε. Οι πρώην ψηφοφόροι του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είτε συνειδητοποιημένοι, είτε αγανακτισμένοι, είτε απογοητευμένοι, είτε απλώς λόγω ψυχολογικών προβλημάτων αναζήτησαν την ελπίδα σε ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και ΔΗΜ.ΑΡ. και οι πρώην ψηφοφόροι της Ν.Δ. έβγαλαν τον επαναστάτη που έκρυβαν μέσα τους στηρίζοντας τον κύριο Καμμένο ή ξεδίπλωσαν τις καταστροφικές τους τάσεις βάζοντας στο Κοινοβούλιο των Ελλήνων την Χρυσή Αυγή.

Αυτό λοιπόν είναι το αντιμνημονιακό μέτωπο. Και βέβαια στα αντιμνημονιακά κόμματα θα πρέπει να τοποθετήσουμε και τα κόμματα που ψήφισαν το μνημόνιο και τώρα θυμούνται ότι πρέπει να το τροποποιηθεί.

Το συμπέρασμα που μπορεί να προκύψει είναι το ότι το να δηλώνεις αντιμνημονιακός στις μέρες μας είναι τόσο της μόδας όσο το να δήλωνες αριστερός μετά τη χούντα. Ο καθένας μπορεί να το πει χωρίς να χρειαστεί να το τεκμηριώσει με τη στάση του και τις πράξεις του. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να επικαλεσθείς το ''κίνημα'' και την εντολή που έδωσαν οι πολίτες.

Καμία ποιοτική αλλαγή λοιπόν στην πολιτική μας ζωή δεν σηματοδοτεί ούτε το εκλογικό αποτέλεσμα, ούτε η διαχείρισή του από τους πολιτικούς αρχηγούς. Η αδιαλλαξία και η προάσπιση της κομματικής γραμμής παραμένει η προτεραιότητά τους. Και πως να μην είναι έτσι βέβαια όταν πολλοί από εμάς εξακολουθούν να μην αντιλαμβάνονται το ότι τα πράγματα έχουν φτάσει ως εδώ γιατί κανένας πολίτης και καμία κοινωνική ομάδα δεν ήθελε να χάσει τα κεκτημένα που είχαν δημιουργηθεί. Όταν αυτό που εξακολουθούμε να επιζητούμε είναι απλά να μας αφήσουν στην ησυχία μας.

Η κατάσταση εκτός από τρομακτική είναι ταυτόχρονα και γελοία. Και γελοίες είναι οι συμπεριφορές που παρακολουθούμε όλο αυτό το διάστημα. Ασυνεννοησία, χωριάτικο πείσμα, καραγκιοζιλίκια. Αυτά λοιπόν είναι αστεία πράγματα. Για να τα ξεπεράσουμε πρέπει να σταματήσουμε όλοι απλά να καταγγέλλουμε το μνημόνιο, αλλά να εξετάσουμε ποιες παραχωρήσεις είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε, με ποιον τρόπο πρέπει να εργαστούμε και ποιες εξαγγελίες μέτρων και προγραμμάτων είναι αυτές με τις οποίες συμφωνούμε ώστε να προβούμε στις απαραίτητες –όσο ποτέ άλλοτε - μεταρρυθμίσεις με βάση την κοινωνική δικαιοσύνη και την κοινή λογική.