Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014 22:12

Το σπίτι μου δεν κλείνει ποτέ!

Γράφτηκε από την

της Ευγενίας Ηλιοπούλου

«Το ΚΑΤ δεν κλείνει ποτέ. Είναι 'Ναυαρχίδα' του ΕΣΥ» Το Γενικό Νοσοκομείο ΚΑΤ είναι ένα από τα μεγαλύτερα τραυματιολογικά κέντρα της Ελλάδας,

καθώς ειδικεύεται σε τραυματολογικά και ορθοπεδικά περιστατικά. Στελεχώνεται από επιστημονικό και διοικητικό προσωπικό 1.800 ατόμων και 400 γιατρούς. Διαθέτει πρότυπες κλινικές που ειδικεύονται στα οστά και στις ρευματοπάθειες και βεβαίως έχει και την «Κλινική Μικροχειρουργικής Ακρας Χείρας». Όταν κάποιος τραυματιστεί, είτε σε τροχαίο, είτε σε κάποιο άλλο ατύχημα, αμέσως θα σκεφτεί ότι ιδανικότερο νοσοκομείο για νοσηλεία είναι το ΚΑΤ. Αυτά τα λέει ο εκάστοτε διοικητής του ΚΑΤ όταν τον στριμώχνουν οι δημοσιογράφοι για τα διάφορα προβλήματα που ,οπωσδήποτε αντιμετωπίζουν και πολλά άλλα νοσοκομεία του ΕΣΥ.

Το ΚΑΤ δεν αποτελεί εξαίρεση όσο και εξειδικευμένο κέντρο να είναι. Περικοπές γίνονται σε όλα τα επίπεδα , κυρίως στα φάρμακα και τα απαραίτητα ιατρικά υλικά προκαλώντας προβλήματα που σχετίζονται άμεσα με την κοινωνική και δημοσιονομική πολιτική της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας. Δυσλειτουργίες που είναι το άμεσο αποτέλεσμα εφαρμογής μέτρων λιτότητας που επιβάλλονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Δ.Ν.Τ. Η Υγεία του λαού νοσεί και είναι το φυσιολογικό επακόλουθο των ΄΄συνταγών΄΄ σωτηρίας των ΄΄φίλων΄΄ μας που πειραματίζονται πάνω μας χωρίς ντροπή και έλεος.

Τα τελευταία 30 χρόνια το σπίτι μου είναι το ΚΑΤ. Ένα νοσοκομείο το οποίο το γνώρισα στις μεγάλες του δόξες του ( ΕΣΥ,ολυμπιακό νοσοκομείο) και κυρίως στις παροδικές μεγάλες ελλείψεις του(γάντια μιας κρίσεως, γάζες, φάρμακα κλπ).Κάθε φορά που εξέφραζα και δημοσίως (με τα άρθρα μου )σε διάφορες εφημερίδες το έκανα μόνο όταν η διοίκηση κώφευε. Αυτό το νοσοκομείο το αγαπάω και το πονάω και μέσα του ΄΄γέρασα΄΄. Λειτουργώ συνειδητά με την λογική της νοικοκυράς που λατρεύει την τάξη και την καθαριότητα. Πάντα με έντονη συμμετοχή μου στα συνδικαλιστικά και στους αγώνες για καλύτερη εφαρμογή του ΕΣΥ. Με την μεγάλη αγωνία ,μέσα στην καρδιά και στο μυαλό μου, για το τι πραγματικά προσφέρουμε στους ασφαλισμένους και μη ασθενείς μας. Η υγεία είναι το υπέρτατο αγαθό που το κράτος πρέπει να προσφέρει στους έλληνες, χωρίς περιορισμούς και περικοπές. Το ΄΄μαχαίρι΄΄ στα έξοδα πρέπει να μπει σε κάτι πιο μακριά από τον αγώνα που δίνουμε καθημερινά για τις ζωές των ασθενών μας.

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) που θεσμοθετήθηκε το 1982 αποτελεί ένα σύνολο μέτρων μεταρρύθμισης και αναβάθμισης της δημόσιας υγείας και της λειτουργικής ενοποίησης των δημόσιων υποδομών περίθαλψης. Σκοπός του είναι η ιατροφαρμακευτική και νοσηλευτική κάλυψη των αναγκών του ελληνικού πληθυσμού και όσων διαμένουν στην Ελλάδα, μέσω της παροχής δωρεάν υπηρεσιών. Αιχμή του συστήματος ήταν η δημιουργία Κέντρων Υγείας, περιφερειακών και νομαρχιακών Νοσοκομείων στην Ελλάδα.( νόμος 1397/83). Δεν μπορεί η εκάστοτε πολιτική ηγεσία του τόπου να παρακολουθήσει αμέτοχη στις κραυγές αγωνίας των ασθενών που εγκλωβίστηκαν στα γρανάζια της γραφειοκρατίας και της λιτότητας. Δεν επιτρέπεται η αναλγησία και η αδιαφορία να έχει τέτοιο αντίκτυπο

Ναι! το ΚΑΤ εφημερεύει κάθε ημέρα και είναι στην πρώτη γραμμή άσχετα αν ανήκει στην τριτοβάθμια φροντίδα υγείας. Πολλές φορές στις εφημερίες εύχεσαι να έρθει ο υπουργός να δει με τα μάτια του τι σημαίνει λιτότητα σε κάτι που σε πονάει. Να διαπιστώσει τις ελλείψεις και να πάψει να κοκορεύεται για την παρθενιά των μέτρων λιτότητας. Να ζήσει τον Γολγοθά των ασφαλισμένων που δεν έχουν λύσεις για τα φάρμακα και τις επισκέψεις τους στους γιατρούς άσχετα αν πλήρωσαν τόσα χρόνια. Να περιμένει άπραγος μπροστά στο γραφείου του ΕΟΠΥΥ για κάποιον που δεν θα έρθει επειδή απολύθηκε. Να αγοράσει με τα δικά του λεφτά τα φάρμακα που παίρνει και που ποτέ δεν θα εισπράξει από το ταμείο του. Να συγκεντρώνει δικαιολογητικά που δεν θα έχουν καμία σημασία αφού παύει ο παλιός θεσμός και ο καινούργιος θα και θα .........όποτε βολεύει τον υπουργό!

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014 11:21
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

       Γεννήθηκε σε μία πόλη της Ρουμανίας από Έλληνες γονείς. Για πολλά χρόνια στερήθηκε την ελληνική υπηκοότητα επειδή ανήκε στους πολιτικούς πρόσφυγες (sans patrie). Στην Ελλάδα έφτασε το 1980. Από μικρή ονειρευόταν και μοχθούσε να γνωρίσει την Ελλάδα. Σπούδασε την Ιατρική και  απέκτησε μία πλούσια μόρφωση  (λογοτεχνία, τέχνη, ιστορία των λαών ). Για πολλά χρόνια ασχολήθηκε με την μουσική (ερμηνεία, κιθάρα και μαντολίνο) και την φωτογραφική τέχνη. Ταξιδεύει συνέχεια  αναζητώντας καινούργιες εμπειρίες και γνώσεις.  

Εργάζεται ως πλαστικός χειρούργος.  Πιστεύει στις ηθικές αρχές και την αξιοπρέπεια ενός ιατρού. Θεωρεί ότι η ιατρική είναι λειτούργημα και όχι επάγγελμα. Ως εκ τούτου προσφέρει τις υπηρεσίες μου, εδώ και 27 χρόνια., στο ΕΣΥ σε ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αττικής (ΚΑΤ).

   Οι πρώτες δοκιμές στο γραπτό λόγο ήτανε χρονογραφήματα (σε μορφή αλληλογραφίας) και ελάχιστα ποιήματα. Τα πρώτα βήματα ήταν αρχικά στα ρουμάνικα και μετά στα ελληνικά.. Από το 1984 έως σήμερα δημοσίευσε (αφιλοκερδώς) πάνω από 700 άρθρα σε πολλές εφημερίδες όπως: Κυριακάτικη Απογευματινή, Καθημερινή, Αθηναϊκή, Ακρόπολις, Ελευθεροτυπία. Από το 1999 γράφει μόνιμα στην Αυγή.  Επίσης με την εφημερίδα Έβρου Πολίτης της Θράκης(2006) , την εφημερίδα Χαλανδρίου Φλυαρία.(2004) και το vetonews.gr από το 2010.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Η φάμπρικα Οι ποταμοί και οι ιταμοί »