Ένα από τα μέτωπα αυτά, 43 χρόνια μετά το 67’ και 36 μετά το 74’ είναι αυτό της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

Η λέξη που οφείλει να βάλει δυναμικά και ανταγωνιστικά στην ημερήσια διάταξη, στον δημόσιο διάλογο που απουσιάζει, η νέα παράταξη σύγχρονων πολιτών για την Δημοκρατία είναι η Αποκομματικοποίηση. Όπως το 1974 έβαλε το αίτημα της Αποχουντοποίησης.

Πόσοι από τους Επιφανείς αντιχουντικούς δημοκράτες του 1974 είναι σήμερα δημοκράτες; Ελάχιστοι.

Είναι τα μη κόμματα, παραδείγματος χάριν το ΚΚΚΑΣΟΡ δημοκρατικό κόμμα; Η επιστημονική απάντηση όπως γράφω στο βιβλίο μου είναι όχι.

Δεν αρκεί να ήσουν δημοκράτης το 1974. Το ζήτημα είναι να είσαι σήμερα δημοκράτης.

Ο ηθικός όχι μόνον μορφωτικός και πολιτικός αυτός ορίζοντας είναι χρήσιμος ως απάντηση στον νεοσυντηριτισμό, την νέα αντιδραστικότητα, τον χαμελεοντισμό και τον φονταμεταλισμό των πρώην δημοκρατών.

Επί πλέον είναι χρήσιμη μια συζήτηση για τις ομοιότητες της χούντας και της μεταπολίτευσης. Ακόμη και στο επίπεδο του ανθρωπολογικού τύπου. Του χουντικού με τον πρώην Δημοκράτη. Εκτός από τις ομοιότητες στον τομέα της οικιστικής πολιτικής και άλλους τομείς.

Αυτό που έχει ανάγκη η Ελλάδα για να απεγκλωβιστεί από τα σύγχρονα δεσμά της είναι η Δημοκρατία, ο Λόγος, ο Διάλογος. Ήταν η απουσία δημοκρατίας που προκάλεσε την κατοχή της Κύπρου. Η απουσία της προκάλεσε το μαρτύριο του Σίσυφου – του Ελληνικού λαού δηλαδή – σε μια οικονομία πληρωμής χρεών, με αμειβόμενους, συντηρούμενους διαχειριστές τα μη κόμματα της μεταπολίτευσης.

Παραρτήματα – Καταστήματα του χρηματιστικού κεφαλαίου στην πλέον άγρια μορφή του.

Την 24^η Ιουλίου 2010 χρειάζονται μαθήματα μιας νέας σύγχρονης δημοκρατικής παιδείας που θα απαντά και θα περιθωριοποιεί τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό που εμφανίζεται και δρα με την μορφή του μη κόμματος, της μη ηγεσίας.

Το βιβλίο μου για το ΚΚΚΑΣΟΡ είναι ένα καλό βοήθημα, ένα χρήσιμο εγχειρίδιο.